Foodprint

Michael Pollan: TEDTalk 'A plant's-eye view

De TEDTalks maken een snelle opmars op internet. TED staat voor Technology, Entertainment, Design. Sprekers worden uitgedaagd de presentatie van hun leven te geven, in 18 minuten. Onderwerpen zijn technologie, entertainment, ontwerp, wetenschap, kunst, business en de maatschappelijke issues. In deze TEDTalk nodigt Michael Pollan (auteur van The Omnivore’s Dilemma) ons uit om de wereld eens te bekijken vanuit het standpunt van de plant. Wat als de mens nu niet de hoogst ontwikkelde levensvorm zou zijn binnen Darwin's evolutieleer? Wat als de mens slechts een pion is in de uitgekiende strategie van het graan om de wereld te regeren?

Mark Bittman: TEDTalk 'What's wrong with what we eat'

De TEDTalks maken een snelle opmars op internet. TED staat voor Technology, Entertainment, Design. Sprekers worden uitgedaagd de presentatie van hun leven te geven, in 18 minuten. Onderwerpen zijn technologie, entertainment, ontwerp, wetenschap, kunst, business en de maatschappelijke issues. In deze TEDTalk spreekt New York Times culinair journalist Mark Bittman over onze hedendaagse eetgewoontes (te grote porties, te veel vlees, te weinig plantaardige producten) en de gevaren die dit gedrag  oplevert voor de planeet.

Opgenomen tijdens de EG Conference in december 2007.

Carolyn Steel: TEDTalk 'How food shapes our cities'

De TEDTalks maken een snelle opmars op internet. TED staat voor Technology, Entertainment, Design. Tijdens de jaarlijkse conferentie komen ’s werelds grootste denkers en doeners samen en worden de sprekers uitgedaagd de presentatie van hun leven te geven, in 18 minuten. Onderwerpen zijn technologie, entertainment, ontwerp, wetenschap, kunst, business en actuele maatschappelijke issues. In deze TEDTalk spreekt de Britse architecte Carolyn Steel over voedsel en de stad.

Opgenomen tijdens TEDGlobal, juli 2009, Oxford, UK. Speelduur: 15 min. 41 sec..

Carnivoria: respect tonen voor ons dagelijks voedsel

‘Carnivoria’ is een boek van fotograaf Mayke Swemle, culinair journalist Janneke Vreugdenhil (een van de samenstellers van de Foodprint Stadgids Den Haag) en grafisch vormgever Mark van Wageningen. Spectaculaire foto’s van dieren, originele recepten, en een bijzondere vormgeving, maken 'Carnivoria' tot een kookboek dat ook een kunstboek is.

Daarnaast worden er allerlei vragen opgeroepen, zonder er pasklare antwoorden op te geven. De makers van het boek zijn zich bewust van de bio-industrie, van milieuvervuiling, van mestoverschotten, van voedselkilometers, van overbevissing en van dierenleed. En toch, of juist daarom, weten ook zij het niet meer: ‘Het minste wat we kunnen doen, is respect tonen voor ons dagelijks voedsel. Lees: het waarderen en ervan genieten.’

Bezoek ook de speciale Carnivoria website met alle informatie over het boek en links naar bizarre, vrolijke en soms gruwelijke filmpjes over dieren en eten op YouTube. Een kickboksende kangoeroe; een wedstrijd hotdog eten tussen wereldkampioen Kobayashi en een beer; een all-you-can-eat rap videoclip; insectensnoepwinkel Hot Lix in Pismo (USA); de mishandeling van kuikens en kippen in de bio-industrie; het eten van levende vissen in China en nog veel meer.
Website Carnivoria

Is er iemand carnivoor?

De productie van vlees (en vis) is zeer schadelijk voor onze planeet. In het rijke Westen wordt driemaal zoveel vlees gegeten als het wereldgemiddelde. Dit leidt niet alleen tot een klimaatramp maar ook tot wereldwijde honger. Maar hoe breng je de consumptie van vlees omlaag? Econome Henriëtte Prast (Universiteit van Tilburg en lid van WWR, Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid) stelt een gedragsverandering voor. Waar nu iemand met nadruk moet aankondigen geen vlees  te eten, zou het omgekeerde het geval moeten zijn. “Is er iemand carnivoor?”, in plaats van: “Zijn er ook vegetariërs?”

Lees het artikel van Henriëtte Prast op de website Me Judice: economen in het publieke debat.

Waarom mensen dieren eten...

In november verschijnt de Nederlandse vertaling van het nieuwe boek van de Amerikaanse schrijver Jonathan Safran Foer ('Alles is verlicht', 'Extreem luid en ongelooflijk dichtbij'). In 'Dieren eten' onderzoekt Foer de verschillende verhalen die we onszelf vertellen om ons eetgedrag te rechtvaardigen en laat hij zien hoe die verhalen onze onwetendheid in stand houden. 'Dieren eten' is een provocatieve verkenning van wat we eten, en waarom.

Fragment uit het boek:
"Dit verhaal is niet begonnen als een boek. Ik wilde gewoon weten – voor mezelf en mijn gezin – wat vlees is. Ik wilde het zo concreet en veelomvattend mogelijk weten. Waar komt het vandaan? Hoe wordt het geproduceerd? Wat zijn de economische, maatschappelijke en milieueffecten? Kun je van sommige dieren zeggen dat het goed is om ze te eten? Bestaan er vormen van veeteelt die zonder bedenkingen goed zijn"

"Als de intensieve veehouderij verkeerd is, hoe zit het dan met veeteelt die goed is voor het milieu, veeteelt waarbij dieren niet alleen leed wordt bespaard, maar waarbij ze echt een goed leven hebben dat eindigt met een grotendeels pijnloze slacht? (Die vorm van veeteelt bestaat.) Zijn er situaties waarin het niet eten van dieren verkeerd is? Kun je bij dit soort vragen eigenlijk wel spreken van goed en verkeerd?

Vlees van melkvee op leeftijd

In navolging van De Viswijzer is deze week De Vleeswijzer verschenen. De Vleeswijzer moet de consument helpen met verantwoord vlees eten. De Wijzer is wetenschappelijk aangepakt. De faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht en de Animal Science Group van Universiteit Wageningen en het onderzoeksbureau Blonk Milieu Advies deden mee.

Wat ze meetelden: milieubelasting (hoeveelheid en herkomst voer, methaanuitstoot) en dierenwelzijn. Na de vegetarische vleesvarianten als Qorn, tofu en Valess staat biologisch rundergehakt als beste keuze op de lijst. Dat komt door de herkomst van het vlees: melkvee op leeftijd.

De Vleeswijzer: klik hier
De Viswijzer: klik hier

De voedselketen van de snelweg: deel 1

Vanaf 16 oktober 2009 kamperen kunstenaar Melle Smets en filosoof Bram Esser een maand lang op en langs de snelweg. Tijdens hun verblijf gaan zij op zoek naar de geheimen van deze wonderlijke ‘asfaltwereld’ waar dagelijks miljoenen mensen gebruik van maken. Eén vraag staat voorop: is het mogelijk op de snelweg te wonen en wat heeft dat dan voor consequenties? Speciaal voor het Foodprint weblog houden zij een dagboek bij over de voedselketen van de snelweg. Vandaag deel 1.

Inmiddels wonen we zeven dagen op de snelweg. We zijn overgeleverd aan de 'snelwegkeuken'. We waren voor ons vertrek niet zozeer bezorgt over de gevaren waaraan we zouden worden blootgesteld op parkeerplaatsen en bedrijventerreinen, maar we waren wel bang voor een moderne vorm van scheurbuik in combinatie met een vetband rondom ons middel.

Het leven van een varkensboerin: deel 13

Annechien ten Have-Mellema is voorzitter LTO vakgroep Varkenshouderij en tevens eigenaar van een varkensboerderij in Beerta. Speciaal voor Foodprint schrijft ze op dit blog en gunt ons zo een blik in het leven van een moderne Nederlandse varkensboerin.

Deel 13: Berengeur

Er is een discussie rondom nut en noodzaak van het castreren van de beren. Varkenshouders castreren de varkens al sinds jaar en dag. Dat deden we onverdoofd. Sinds dit jaar hebben we een apparaat om de varkens te kunnen verdoven. Dat castreren doen we om berengeur aan het vlees te voorkomen. Berengeur is een nare stinkende geur aan het vlees. Dat is soms het geval bij vlees van beren.

Op ons bedrijf castreren we de beren niet. In de eerste plaats niet omdat ze later als KI beer gebruikt kunnen worden. Nu wordt er gekeken of we door de fokkerij ook kunnen voorkomen dat er berengeur aan het vlees komt. We doen sinds vorig jaar een proef om aan de slachtlijn te kijken of het vlees van onze beren ook stinkt. Deze wetenschap kunnen we dan gebruiken in de fokkerij.

Workshop 'Maak je eigen beeldverhaal' met Ibrahim R. Ineke

Op zondag 18 oktober 2009 gaf kunstenaar Ibrahim R. Ineke in het Atrium in Den Haag de workshop 'Maak je eigen beeldverhaal'. Het onderwerp sloot aan bij het Kinderboekenweekthema 'Eten en Snoepen'. In het kader van Foodprint roept Stroom Den Haag jongeren op om hun ideeën en gedachten over voedsel om te zetten in een verhaal. Hieronder een fotoverslag van deze drukbezochte workshop. 

Zie ook: 
Foodprint: Verhalenwedstrijd 'Wat de boer niet kent...'
Foodprint: Fotowedstrijd 'Wat de boer niet kent...'


Foto: Stroom Den Haag