Dunne & Raby, ''Designs for an Overpopulated Planet: no. 1 Foragers', 2010
Donderdag 26 januari 2012 was het Gedichtendag. Het thema van deze dag was 'stroom'. 'Stroom is er altijd en overal', aldus de website www.gedichtendag.com. Stroom Den Haag kan natuurlijk niet achterblijven en daarom kiest Stroom medewerker Francien van Westrenen deze week elke dag een gedicht. Hierbij laat zij zich inspireren door de werken in de huidige Stroom-toonstelling 'Food Forward'. Vandaag het gedicht 'Ode aan de bosbessenstruiken' van H.H. ter Balkt bij het werk 'Designs for an Overpopulated Planet: no. 1 Foragers' van Dunne & Raby.
Ode aan de bosbessenstruiken
Ze groeien in wijde donkergroene struiken
Dichtbij elkaar, zodanig innig verstrengeld
Dat je wel tellen kunt totdat je gehaald wordt.
Is onbeschrijflijk. Groener dan deuren
Van jeugd staan ze laag bij de grond.
Engelen bewaken de bosbessenstruiken
In juni, de brandmaand, de maand die zijn mand
Als een mond met vlammende zon beschildert.
Wat zucht en knarst dan het bod van zoetheid
En ongehoorde aroma’s; wacht toch
Tot je hand ervan druipt, proef als laatste prikkel
De vleugelslag linea recta van de tingeltangel
De duistere stoffige zomerse bossen van de taal uit.
H.H. ter Balkt
In: De waterwingebieden. Gedichten 1953-1999 (De Bezige Bij, Amsterdam 2000)
Bron internet: http://www.rtvoost.nl/media/?uitz=48148
Wie herinnert zich het smulbos nog? Dat bos vol bessen, paddestoelen, fruit-en notenbomen en tamme kastanjes? Het idee werd in 2004 gelanceerd door Stichting WaArde en het Geldersch Landschap met als doel de zintuiglijke beleving van natuur in Nederland te bevorderen. De initiatiefnemers noemden als een van de argumenten voor de aanleg van het bos de wens van allochtonen voor meer plukmogelijkheden in parken. De Telegraaf, wakker als altijd, kopte vervolgens ‘Smulbos voor allochtonen’ en met de LPF in de Kamer werd dit idee linea recta naar de prullenbak gehoond. Nu 8 jaar later zijn smulbossen in de vorm van eetbare natuur überhip geworden. Niet alleen volkstuinieren we in grote getale, eetbare planten en bomen vind je ook steeds vaker in de stad. Ze leveren voedsel, maar bevorderen ook cohesie, betrokkenheid, gezondheid, voedselbewustzijn en de kwaliteit van openbare ruimte. Kunstenaars Debra Solomon en Nils Norman hebben dergelijke projecten in het kader van Foodprint geïnitieerd, respectievelijk Foodscape Schilderswijk en Eetbaar Park.
Dunne & Raby maken van de wereld één groot smulbos. Niet door dat bos te planten, maar door mensen beter toe te rusten op het plukken en smullen van al het groen om hen heen, dus ook bladeren en grassen. Dat doen ze door een combinatie voor te stellen van synthetische biologie en nieuwe spijsverteringsmiddelen geïnspireerd op die van andere zoogdieren, vogels, vissen of insecten. In de film die draait in de etalage van de bibliotheek van Stroom Den Haag zien we een animatie van hoe dat eruit kan zien. Met speciale maskers op en hulpmiddelen aan de armen verzamelen de foragers eetbaar groen. Met de ingebouwde snoeimessen zijn zelfs de in elkaar verstrengelde bosbessenstruiken van H.H. ter Balkt een eitje. Maar ook zonder deze hulpmiddelen kun je foragen, voedsel verzamelen in de natuur, getuige de vele internetsites. Harvesting wild food is the oldest and most basic subsistence activity of humankind, but today we live in a world where these skills are almost lost. Foraging is the missing link in modern civilized cultures--it is this direct physical connection, in the form of sustenance, that brings us to our deepest appreciation and understanding of the natural world. http://foragersharvest.com. Wat het project van Dunne & Raby misschien lastig te verteren maakt voor deze foragers, is dat ze die oeractiviteit van de mens met kunstmatige skills mogelijk maken wat er toch iets anders uitziet als diep fysiek en zintuiglijk contact tussen mens en natuur.
Tekst: Francien van Westrenen
'Food Forward'
15 januari t/m 1 april 2012
Stroom Den Haag, Hogewal 1-9, Den Haag
Meer informatie: www.stroom.nl
Reacties